Επαγγελματικός οδηγός

Κατεβάστε τις εφημερίδες σε μορφή pdf


Παλαιότερες ψηφοφορίες - Aρχείο

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | Ένα συναρπαστικό φωτογραφικό ταξίδι στον κόσμο των ιδεών και των συμβόλων
Τελευταία ενημέρωση:Πέμπτη,16/06/2016

 ....

Γράφει η
Δρ Στέλλα Μουζακιώτου
Καθηγήτρια της Ιστορίας της Τέχνης
Επιμελήτρια Εκθέσεων
smouzaki@teiath.gr



 ....

  Κάποτε ο Σαρλ Ντε Γκολ δήλωσε στον πολύ σπουδαίο Γάλλο φωτογράφο Henri Cartier-Bresson πως οι φωτογράφοι του θύμιζαν κυνηγούς: στοχεύεις καλά, πυροβολείς γρήγορα, την κοπανάς απευθείας. Ο Bresson συμφώνησε με αυτήν την τολμηρή διατύπωση. Ήταν άλλωστε ξακουστός για την ταχύτητά του. «Εκείνο που με εξιτάρει», έλεγε, «είναι η καταδίωξη. Δεν τρέφω κανένα ενδιαφέρον για το θήραμα».

 

  Στο φωτογραφικό έργο του Σταύρου Πασίρογλου διαπιστώνουμε ότι ο δημιουργός αντιμετωπίζει την κάμερα όπως ο ζωγράφος το πινέλο του, σαν ένα μοναδικό όργανο στην υπηρεσία του νου… Παράλληλα, παρατηρούμε την εμμονή του στη χρήση του φυσικού φωτός με την όποια παρέμβαση να πραγματοποιείται επί της κάμερας.

 

  Με μια ματιά ανατρεπτική, ως απόλυτος εξουσιαστής του θέματος που απαθανατίζει, διαμορφώνει μια φωτογραφική τέχνη του υπονοούμενου, της ομορφιάς και της δύναμης μαζί. Μέσα από μια ουμανιστική εκδοχή, όπου η ανθρώπινη παρουσία υφέρπει νοηματικά, προσεγγίζει με ένστικτο τα θέματά του, αλλά ξεπερνά το συναίσθημα μέσα από την κυριαρχία της δυναμικής σύνθεσης.

 

  Στη θεματική ενότητα: Ασπρόμαυρες Ματιές, παρατηρούμε μια προσπάθεια να χειραγωγήσει το θέμα του μέσα από μια τάση να το παραμορφώσει, αδιαφορώντας για μια πιστή και αντικειμενική αναπαράστασή του. Μια άλλη καθοριστική κινητήρια δύναμη των επιλογών του αποτελεί η αποδόμηση της πραγματικότητας μέσα από την αφαιρετική προσέγγισή της. Αισθάνεται την εσωτερική ανάγκη να κάνει βαθιές τομές στην ρεαλιστική πραγματικότητα που συλλαμβάνει το ανθρώπινο μάτι μέσα από μια τέχνη της απόδρασης, που παραμένει ξένη στην αντικειμενικότητα του θέματος. Έτσι, το φωτογραφικό του ενδιαφέρον εστιάζει στην ευρηματική αφαιρετική απεικόνιση αγαλμάτων κλασικής γλυπτικής που μοιάζουν να βρίσκονται σε κατάσταση εσωστρέφειας και ενδοσκόπησης… να σκέπτονται και να προβληματίζονται (εικ.1), μεταθέτοντας συναισθήματα αγωνίας και ανασφάλειας στο θεατή που συμπάσχει και ανησυχεί.

 

  Στη θεματική ενότητα: Ελληνικά χρώματα και σχήματα διαπιστώνουμε ότι βασικό ζητούμενο για το φωτογράφο τη στιγμή της δημιουργίας είναι να αποκαλύψει μέσα από σχήματα και χρώματα έναν κόσμο μηνυμάτων και συναισθημάτων που θα έχουν επιδράσεις οπτικές (π.χ. Έλκει το μάτι του θεατή), συναισθηματικές (π.χ. Δροσερά χρώματα, όπως το μπλε ή πράσινο έχουν μια κατευναστική επίδραση, ενώ το κόκκινο ή κίτρινο προκαλούν έντονα συναισθήματα), ή αισθητικές (π.χ. Η ομορφιά που πηγάζει από την παράθεση δύο ή περισσότερων αρμονικά συνδυασμένων χρωμάτων). Η κρυφή έννοια του χρώματος λοιπόν, μπορεί να αποτελέσει και στη φωτογραφική σύνθεση το πιο ισχυρό και αποτελεσματικό «όπλο» στη φαρέτρα του κάθε δημιουργού στην καλλιτεχνική «αρένα». Μέσα από μια εξπρεσιονιστική προσέγγιση του ελληνικού χρώματος αποκλείει την επέμβαση της λογικής, εγκαταλείποντας στην αμεσότητα της δημιουργικής παρορμήσεως και διατυπώνοντας τη συναισθηματική εκτόνωση που προκαλεί η σύγκρουσή του με την πραγματικότητα, μέσα από παραμορφώσεις των φυσικών σχημάτων που είχαν όμως, την ένταση και την αλήθεια της υπαρξιακής συμμετοχής του καλλιτέχνη (εικ.2).

 

  Στη θεματική ενότητα: Οξεία γωνία (ΟΑΚΑ), οι καμπύλες, τα αφαιρετικά σχήματα σε συνδυασμό με την ασπρόμαυρη εκδοχή τους λειτουργεί αιχμηρά στα μάτια του θεατή. Η  εξαιρετικά τολμηρή, ασυνεχής και όχι σπάνια σπασμωδική τεχνική της φωτογραφικής αφήγησης πάντα σε άσπρο και μαύρο δημιουργούν μιαν ατμόσφαιρα γεμάτη ένταση, όπου οι γωνίες κυριαρχούν, αποδομούν το πραγματικό θέμα και το επαναπροσδιορίζουν μέσα από ένα νέο καλλιτεχνικό σχήμα. Ο δημιουργός αποκαλύπτει ένα δικό του μοντερνισμό με ελληνοκεντρικά χαρακτηριστικά, με την έννοια ότι συνδυάζει… ή πιο σωστά, αγωνιά στην προσπάθεια να συνδυάσει τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής του συγκεκριμένου χώρου με νέες φόρμες, που μας οδηγούν σε άλλους χωροταξικούς συνειρμούς (εικ.3). Πρόκειται για ένα είδος αισθητικής αλληγορίας, σχήματα και γωνίες σε διάταξη αρχαίας ζωφόρου που αναπτύσσεται πάνω σε μια υπερκόσμια "οθόνη" και καλεί το θεατή να συνδράμει στον αγώνα για την κυριαρχία του αφαιρετικού.

  Στη θεματική ενότητα: Παράθυρο στο συνειδητό όνειρο, το τοπίο και γενικά τα συνθετικά στοιχεία του κάδρου παίρνουν μια άλλη… εξωπραγματική, ονειρικά διαχρονική διάσταση μέσα από τη στοχευμένη χρωματική εισβολή της ματιάς του δημιουργού. Ορμώμενος από τη δημιουργική του φαντασία και την κατάλληλη χρωματική επιλογή οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες του αναδεικνύονται ως υπέροχα έργα τέχνης, ξεδιπλώνοντας έναν κόσμο σημείων, συμβόλων και αλληγοριών μιας υπερπραγματικότητας. Η θριαμβευτική παρουσία του μικρού αγοριού στα κόκκινα πάνω στα εγκαταλελειμμένα λάστιχα αυτοκινήτων, ο επιβλητικός δωρικός ναός με την κίτρινη λεπτομέρεια του δέντρου που το σκιάζει, το νεοκλασικό κτίριο κάτω από τον γκριζογάλαζο ουρανό, η πληγωμένη βάρκα στην ασπρόμαυρη θάλασσα και το διαλυμένο παράθυρο που προσφέρει στο θεατή ένα άνοιγμα προς το όνειρο και την ελπίδα (εικ.4), ανακινούν στο συνειδητό μας εικόνες του ασυνειδήτου!!! Εικόνες που ποτέ δεν είδαμε …αλλά αποτελούν απρόσμενα γνώριμα μοτίβα μιας ονειρικής περιήγησής μας στο χώρο του ονείρου και των ψευδαισθήσεων.

 

 

  Τέλος, στη θεματική ενότητα: Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, ο Πασίρογλου δεν φωτογραφίζει αντικείμενα αλλά ιδέες… αποκαλύπτει στα έργα του μια εξπρεσιονιστική αφαίρεση που συναγωνίζεται στη δυναμική των γραμμών και του χρώματος διάσημα έργα Αμερικανών αφηρημένων εξπρεσιονιστών, όπως του Ρόθκο… ή του Νιούμαν. Εδώ, το χρωματικό πεδίο κυριαρχεί άλλοτε μονοχρωματικά και άλλοτε μέσα από μια διαδραστική του σχέση με τον υπαινιγμό του θέματος, αναδεικνύοντας το δημιουργό ως ένα διαχρονικό ταξιδιώτη των χρωμάτων (εικ.5). Στην πραγματικότητα ο δημιουργός προσκαλεί το θεατή να κάνει ένα ταξίδι μέσα στον γοητευτικό και μυστηριώδη κόσμο της φωτογραφίας. Ο θεατής πρέπει να κινείται με τα σχήματα του καλλιτέχνη, μέσα και έξω, κάτω και πάνω, διαγώνια και οριζόντια, πρέπει να καμπυλώνει γύρω από τις σφαίρες, να διέρχεται μέσα από τούνελ, να γλιστράει στις κατηφόρες, μερικές φορές να πραγματοποιεί έναν εναέριο άθλο πετώντας από το ένα σημείο στο άλλο, που τον έχει προσελκύσει ένας ακαταμάχητος μαγνήτης διά μέσου του χώρου, μπαίνοντας σε μυστηριώδεις εσοχές. Το ταξίδι αυτό είναι ο σκελετός, το πλαίσιο και η υλοποίηση της ίδιας της ιδέας των έργων του.

 

 





Eik1-pasiro.jpg
Eik2-pasiro .jpg
Eik3-pasiro.jpg

Eik4-pasiro.jpg
Eik5-pasiro.jpg
Dr Stella Mouzakiotou-pasiro.jpg



Newsletters
Πληκτρολογίστε το ον/μο σας και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας (email) και πατήστε

Αναζήτηση άρθρων